https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=1513 Index terms fr 0 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=1298 Το παρόν δοκίμιο εξετάζει την πράξη της μετάφρασης από τη Γάζα ως μορφή μαρτυρίας ενός κόσμου που εξαφανίζεται, όπου η ίδια η γλώσσα μετατρέπεται τόσο σε όχημα επιβίωσης όσο και σε πεδίο αγώνα. Απέναντι στον συνεχιζόμενο αφανισμό, ο Παλαιστίνιος μεταφραστής καταλαμβάνει έναν οριακό χώρο, γεφυρώνοντας την αμεσότητα του πένθους που βιώνεται στην αραβική γλώσσα με τις απόμακρες και συχνά εξευγενισμένες δομές μιας άλλης γλώσσας, η οποία δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να κουβαλάει τέτοιο όλεθρο. Το κείμενο στοχάζεται το ηθικό βάρος της μετάφρασης ιστοριών που γεννιούνται μέσα στα ερείπια, μαρτυριών που διαμορφώνονται ανάμεσα σε βομβαρδισμούς, ανάμεσα στη μνήμη και την απειλή της σιωπής. Κάθε λέξη οφείλει να διασχίσει ένα έδαφος χαραγμένο από την εξουσία, τα ευφημιστικά σχήματα και την αδιαφορία, εξαναγκάζοντας τον μεταφραστή να κινείται σε μία λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να απαλύνει το πένθος για να καταστεί εύπεπτο και στο να διατηρεί τον κατεπείγοντα χαρακτήρα του σε μια γλώσσα προσανατολισμένη να απονευρώνει τον πόνο. Άμεσα θεμελιωμένο στην εμπειρία των Παλαιστινίων, το δοκίμιο υποστηρίζει ότι η μετάφραση δεν αποτελεί πλέον απλώς γλωσσικό έργο, αλλά πολιτική και ηθική αποστολή, φορτισμένη με την άρνηση της εξαφάνισης, την αντίσταση στην οικειοποίηση και τη διαφύλαξη χώρου για φωνές που ίσως δεν επιβιώσουν πέρα από την πρόταση. Μεταφράζοντας την Παλαιστίνη, ο μεταφραστής αγωνίζεται όχι μόνο να μεταφέρει το νόημα, αλλά να διαφυλάξει τη ζωή, τη δράση και τη μνήμη σ’ έναν κόσμο που συχνά απαιτεί εξάλειψη πριν προσφέρει προσοχή. This essay examines the act of translation from Gaza as a form of bearing witness to a disappearing world, where language itself becomes both a vessel of survival and a site of struggle. In the face of ongoing erasure, the Palestinian translator occupies a liminal space, bridging the immediacy of grief experienced in Arabic with the distanced, often sanitized structures of another language that was never designed to carry such devastation. The text meditates on the ethical weight of translating stories born in the rubble, testimonies shaped between airstrikes, between remembrance and the threat of silence. Each word must pass through a terrain marked by power, euphemism, and indifference, forcing the translator to navigate the fine line between softening grief for legibility and preserving its urgency in a language conditioned to neutralize pain. Anchored in the Palestinian experience, the essay contends that translation is no longer merely a linguistic task, but a political and moral one, charged with refusing disappearance, resisting domestication, and holding space for voices that may not survive beyond the sentence. In translating Palestine, the translator labors not only to carry meaning, but to preserve life, agency, and memory in a world that often demands erasure before it offers attention. Cet essai se penche sur l’acte de traduction depuis Gaza et l’entend comme une forme de témoignage sur un monde en voie de disparition, où la langue elle-même devient non seulement un radeau de survie, mais aussi un lieu de lutte. Face à l’effacement progressif de ce monde, les traducteur·rices palestinien·nes occupent un espace liminal, servant de pont entre l’immédiateté de la douleur vécue en arabe et les structures distantes, souvent aseptisées, d’une autre langue qui n’a jamais été conçue pour supporter une telle dévastation. Le texte médite sur le poids éthique de la traduction des récits qui naissent sous les décombres, des témoignages qui prennent forme entre deux raids aériens, entre commémoration et menace de silence. Chaque mot doit se frayer un chemin sur un terrain miné par le pouvoir, l’euphémisme et l’indifférence, forçant les traducteur·rices à chercher un juste équilibre entre l’atténuation de la douleur à des fins de lisibilité et la conservation de son urgence dans une langue prédisposée à neutraliser la souffrance. Ancré dans l’expérience palestinienne, cet essai soutient que la traduction cesse d’être une simple tâche linguistique, et qu'elle devient politique et morale, chargée de refuser la disparition, de résister à l’apprivoisement, et de garder un espace pour des voix qui pourraient ne pas survivre au-delà de la phrase. En traduisant la Palestine, les traducteur·rices œuvrent non seulement au passage du sens mais aussi à la préservation de la vie, de l’agentivité et de la mémoire dans un monde qui a tendance à n’accorder son attention qu’une fois satisfaite son exigence d’effacement.Traduit par Julie Boéri. Accédez à la TRADUCTION FRANÇAISE du texte complet. mar., 16 sept. 2025 15:48:05 +0200 mer., 19 nov. 2025 18:01:24 +0100 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=1298