https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=71 Full text issues fr jeu., 08 févr. 2024 16:53:03 +0100 mer., 21 mai 2025 12:40:38 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=71 0 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=132 This maiden issue of Encounters in translation is the first of two special issues on translational and narrative epistemologies. Contributors to both special issues were invited to reflect on the growing use of translation and narrative in a range of scholarly domains as tropes and lenses through which scholars in a variety of disciplines have attempted to reflect on their respective objects of enquiry, and on the interrelations between different kinds of knowledge. We attempt to situate the contributions to both issues within the broader context of the interdisciplinary study of narrative and translation. The broader discussion of these two key concepts is complemented by a brief account of the use of translation in two domains: Science and Technology Studies (focusing on Actor Network Theory) and medicine (focusing on the concept of Knowledge Translation). Le numéro inaugural de la revue Encounters in translation est le premier volet d’un double dossier thématique consacré aux épistémologies traductionnelles et narratives. Les auteur.es de ces deux dossiers ont été invité.es à réfléchir sur l'utilisation croissante de la traduction et du récit dans plusieurs domaines scientifiques en tant que tropes et prismes à travers lesquels les chercheur.es de diverses disciplines réfléchissent à leur objet d'étude respectif et aux interrelations entre les différents types de connaissances. Nous tentons de situer les contributions à ces deux questions dans le contexte plus large de l'étude interdisciplinaire des récits et de la traduction. Les débats à propos de ces deux concepts clés sont complétés par un bref compte-rendu de l'utilisation de la traduction dans deux domaines : les études des sciences et des techniques (axées sur la théorie de l’acteur-réseau) et la médecine (axée sur le concept de Knowledge Translation ou application des connaissances). این نخستین شماره «رویارویی در ترجمه» یکی از دو ویژه‌‌نامه در مورد معرفت‌شناسی‌های ترجمه‌ای و روایی است. از دست‌اندرکاران هر دو ویژه‌نامه دعوت شد تا در مورد کاربرد‌ رو‌به‌رشد ترجمه و روایت در طیف وسیعی از حوزه‌های پژوهشی تأمل کنند: کاربرد ترجمه همچون استعاره یا دریچه‌ای که محققان در رشته‌های مختلف از طریق آن در مورد موضوعات مربوط به تحقیق خود و در مورد روابط متقابل میان انواع مختلف دانش تأمل می‌کنند. می‌کوشیم مطالب هر دو ویژه‌نامه را در چارچوب وسیع‌تر مطالعات میان‌رشته‌ای روایت و ترجمه قرار دهیم. بحث گسترده تر این دو مفهوم کلیدی را شرح مختصری از کاربرد ترجمه در دو حوزه تکمیل می‌کند: مطالعات علم و فناوری (با تمرکز بر نظریه‌ی شبکه بازیگر) و پزشکی (با تمرکز بر مفهوم ترجمه‌ی دانش). mar., 16 avril 2024 11:53:32 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=132 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=139 What, to echo Walter Benjamin, is the task of the translator in interpreting an Indigenous myth? The author faced thorny issues of translation and colonial violence working with an Indigenous population in a Venezuelan rainforest. Renowned healer, storyteller, and political leader Santiago Rivera performed the myth of “The emergence of the non-Indigenous people”, framing it as not only addressed to the author but as being about him. The analysis begins with work by Indigenous scholars Chris Teuton, Cutcha Risling Baldy and Gerald Vizenor in interpreting an ironic section about how Indigenous people came to be poor and non-Indigenous people wealthy, interpreted by a missionary as evidence of an Indigenous inferiority complex. Rivera brilliantly posed fundamental questions for translating Indigenous myths, questioning who gets to determine what constitutes a myth and what a decolonial translation entails, by tying the myth’s action to struggles to confront non-Indigenous exploitation of their lands, coastal water, labour and women’s sexuality. Just as the performance challenged the author to participate in Indigenous struggles, it raises questions for the rich mythic analyses and decolonial ambitions of ‘ontological turn’ scholars Eduardo Viveiros de Castro and Philippe Descola, extending questions posed by Descola’s Araweté interlocutors. A synopsis of this article can be found here. Quelle est, pour le dire avec Walter Benjamin, « la tâche du traducteur » qui interprète un mythe autochtone ? Alors qu’il travaillait avec une population autochtone dans une forêt tropicale du Venezuela, l’auteur de cet article s’est confronté à d’épineuses questions de traduction et de violence coloniale. Santiago Rivera, guérisseur, conteur et leader politique de renom, a conté le mythe de « L’émergence des peuples non-autochtones », une histoire qu’il a présentée comme étant adressée à l’auteur, mais aussi à propos de ce dernier. L’analyse s’appuie tout d’abord sur les travaux des universitaires autochtones Chris Teuton, Cutcha Risling Baldy et Gerald Vizenor concernant l’interprétation d’un passage ironique qui raconte comment les peuples autochtones se sont appauvris et comment les non-autochtones se sont enrichis, et ayant été interprétée par un missionnaire comme preuve d’un complexe d’infériorité autochtone. De façon remarquable, Rivera a soulevé des questions fondamentales concernant la traduction des mythes autochtones (qui peut déterminer ce qui constitute un mythe, quels sont les enjeux de la traduction coloniale), en liant l’acte du mythe aux luttes contre l’exploitation des terres, des eaux côtières, de la main d’œuvre et des femmes autochtones, par les populations non-autochtones. De même que la performance du mythe a mis au défi l’auteur de participer aux luttes des autochtones, elle interroge les riches analyses mythiques et les ambitions décoloniales des universitaires du “tournant ontologique”, Eduardo Viveiro de Castro et Philippe Descola, en prolongeant les questions soulevées par les interlocuteurs.rices Araweté de Descola. Un synopsis de cet article est consultable ici. ¿Cuál es, haciendo eco de Walter Benjamin, la tarea del traductor al interpretar un mito indígena? El autor enfrentó cuestiones complicadas de traducción y violencia colonial al trabajar con una población indígena de una selva tropical venezolana. El renombrado curandero, narrador y líder político Santiago Rivera interpretó “el mito del devenir de los pueblos no-indígenas”, enmarcándolo no sólo como dirigido al autor sino también sobre él. El análisis empieza con los trabajos universitarios indígenas de Chris Teuton, Cutcha Risling Baldy y Gerald Vizenor, sobre la interpretación de un pasaje irónico que cuenta cómo los pueblos indígenas se empobrecieron y cómo los no-indígenas se enriquecieron, y que interpretó un misionario como prueba de un complejo de inferioridad indígena. Rivera planteó brillantemente preguntas fundamentales para traducir los mitos indígenas, cuestionando quién determina qué constituye un mito y qué implica una traducción decolonial al vincular la acción del mito a las luchas para enfrentar la explotación no-indígena de sus tierras, aguas costeras, mano de obra y sexualidad de las mujeres. Así como la performance desafió al autor a participar en las luchas indígenas, planteó interrogantes sobre los ricos análisis míticos y las ambiciones decoloniales de los estudiosos del giro ontológico Eduardo Viveiros de Castro y Philippe Descola, ampliando las preguntas planteadas por los interlocutores araweté de Descola. Aquí se puede acceder a una sinopsis de este artículo. Hva, for å gjenta Walter Benjamin, er oversetterens oppgave i tolkningen av urfolksmyter? Forfatteren har blitt konfrontert med problemkomplekset oversettelse og kolonial vold gjennom arbeidet med en urbefolkning i en regnskog i Venezuela. Den kjente healeren, fortelleren og politiske lederen Santiago Rivera fremførte ‘myten om opprinnelsen til ikke-urfolk’ på en måte som gjorde at det handlet om forfatteren og ikke kun var henvendt til ham. Analysen tar utgangspunkt i arbeidet av urfolksforskerene Chris Teuton, Cutcha Risling Baldy og Gerald Vizenor i tolkningen av en ironisk seksjon som handler om hvordan urfolk ble fattige mens ikke-urfolk rike, ansett av en misjonær som bevis på et urfolks-mindreverdighetskompleks. Rivera stilte grunnleggende spørsmål rundt oversettelsen av urfolksmyter; spørsmål om hvem som har definisjonsmakten når det kommer til å definere hva som regnes som en myte, og hva dekolonialiserende oversettelse innebærer gjennom å knytte mytens handling til kampen mot utbyttingen av urfolk, deres land, vann og arbeid og av urfolkskvinners seksualitet. På samme vis som fremførelsen av myten utfordret forfatteren til å delta i urbefolkningens kamp, reiste den også spørsmål til den detaljerte analysen av myter og de dekolonialiserende ambisjonene til Eduardo Viveiros de Castro og Philippe Descola som representanter for ‘den ontologiske vendingen’, og den videreførte spørsmål fra Descolas samtalepartnere i Araweté-stammen. Et sammendrag av artikkelen finnes her. Qual, fazendo eco de Walter Benjamin, é a tarefa do tradutor ao interpretar um mito indígena? O autor enfrentou perguntas complicadas de tradução e violência colonial trabalhando com uma população numa selva tropical do Leste de Venezuela. O renomado curandeiro, narrador e líder político Santiago Rivera realizou o mito do devir dos povos não-indígenas, enquadrando-o não somente como dirigido ao autor, mas também sobre ele. A análise começa com obras dos acadêmicos indígenas Chris Teuton, Cutcha Risling Baldy and Gerald Vizenor a interpretar uma secção irônica sobre como os indígenas ficaram pobres e os não-indígenas ricos, interpretada por um missionário como evidência de um complexo de inferioridade indígena. Rivera levantou perguntas fundamentais brilhantemente para traduzir mitos indígenas, questionando quem determina o que constitui um mito, e que implica uma tradução descolonial por amarrar a ação do mito às lutas para enfrentar a exploração não-indígena das suas terras, águas costeiras, mão-de-obra e sexualidade das mulheres. Assim como a performance desafiou ao autor a participar das lutas indígenas, também levantou perguntas sobre as ricas análises miticas e as ambições descoloniais dos estudiosos da “virada ontológica” Eduardo Viveiros de Castro e Philippe Descola, aumentando as perguntas levantadas pelos interlocutores Araweté de Descola. Um resumo deste artigo pode ser encontrado aqui. 呼应沃尔特・本雅明（Walter Benjamin）的思想，译者在翻译原住民神话时的任务是什么？在委内瑞拉雨林与原住民一起工作时，作者面临着翻译和殖民暴力的棘手问题。著名治 疗师、讲故事者和政治领袖圣地亚哥·里维拉（Santiago Rivera）演绎了“非原住民的诞生”（The emergence of the non-Indigenous people）的神话，并将其描述为不仅是针对作者的，而且是关于他的生存历程。本文的分析从原住民学者 Chris Teuton、Cutcha Risling Baldy 和 Gerald Vizenor 的研究著作开始，他们解释了一个讽刺性的内容，关于原住民如何变得贫穷，非原住民如何变得富有，传教士将其解释为原住民自卑情结的证据。里维拉出色地提出了翻译原住民神话的基本问题，他通过将神话中的行动与对抗非原住民对其土地、沿海水域、劳动力和妇女性行为的剥削的斗争联系起来，质疑谁有权决定神话的构成以及去殖民化翻译（decolonial translation）所应包含的内容。就像表演理论挑战作者参与到原住民的抗争中那样，它对主张“本体论转向”（ontological turn）学者爱德华多・维韦罗斯・德・卡斯特罗（Eduardo Viveiros de Castro）和菲利普・德科拉（Philippe Descola）的丰富的神话分析 和去殖民化野心提出了疑问，延伸了由德科拉的阿拉韦特对话者（Araweté interlocutors）提出的问题。 本文的概要可以在这里查阅 وظیفه مترجم، به قول والتر بنیامین، در تفسیر یک اسطوره بومی چیست؟ نویسنده حین کار با جمعیت بومی در یک جنگل‌ بارانی در ونزوئلا با مسائل بغرنج ترجمه و خشونت استعماری مواجه شد. شفادهنده، داستان‌نویس، و رهبر سیاسی مشهور، سانتیاگو ریورا اجرایی از اسطوره «ظهور مردم غیربومی» ارائه کرد که نه تنها خطاب به نویسنده، بلکه درباره خود او بود. تحلیل ما با تفسیری آغاز می‌شود که محققان بومی، کریس توتون، کوچا ریسلینگ بالدی و جرالد ویزنور، از قسمتی آیرونیک از این اسطوره درباره فقیر شدن بومیان و ثروتمند شدن افراد غیربومی ارائه می‌دهند. یک مبلغ مذهبی این قسمت را به عنوان شاهدی بر عقده حقارت بومی تفسیر کرده است. با پرسش از این که چه کسی تعیین می‌کند که اسطوره چیست و ترجمه غیراستعماری چیست، و با گره زدن کنش اسطوره به مبارزه با بهره‌کشی غیر بومیان از سرزمین‌، آب‌های ساحلی، نیروی کار، و جنسیت زنان، ریورا پرسش‌های درخشانی را برای ترجمه اسطوره‌های بومی مطرح کرد. درست همانطور که این اجرا نویسنده را به شرکت در مبارزات بومی دعوت می‌کرد، پرسش‌هایی را پیش روی اسطوره‌کاوی‌های غنی و آرزوهای ضداستعماری محققین درگیر«چرخش هستی‌شناختی»، ادواردو ویویروس د کاسترو و فیلیپ دسکولا، می‌گذارد و پرسش‌های مطرح‌شده توسط مخاطبان آراوته‌ای دسکولا را بسط می‌دهد. خلاصه ای از این مقاله را می‌توانید در اینجا بیابید. mar., 16 avril 2024 12:13:36 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=139 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=153 mar., 16 avril 2024 12:20:42 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=153 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=154 mar., 16 avril 2024 12:21:38 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=154 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=159 mar., 16 avril 2024 12:26:24 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=159 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=161 mar., 16 avril 2024 12:29:54 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=161 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=163 mar., 16 avril 2024 12:31:34 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=163 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=165 mar., 16 avril 2024 12:42:01 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=165 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=167 Translation profoundly influenced the creation of a pan-European and transatlantic revolutionary movement at the end of the eighteenth century. Yet the role of translation in extending radical ideas of equality and democracy still remains largely hidden from view. This article draws on the AHRC-funded Radical Translations Project to recover the vitality of translation practices during this period. It argues that activist and militant translators of the revolutionary period turned to translation to construct new genealogies of what they hoped would be a new present and future. These genealogies were transnational in nature. They were also frequently expressed in the form of elaborate metanarratives by which translators sought to give meaning to a sequence of revolutionary events that were still unfolding. The article discusses the significance of these metanarratives for our understanding of how new genealogies come to be forged during a historical moment of great upheaval. It illuminates the role played by multiple, simultaneous chronologies in the transnational circulation of revolutionary concepts and modes of action, and concludes by showing how translation studies can offer the historian new methods for contextualizing the temporality of both national and transnational narratives of revolution. A synopsis of this article can be found here. La traduction a profondément influencé la création d'un mouvement révolutionnaire paneuropéen et transatlantique à la fin du XVIIIe siècle. Pourtant, le rôle de la traduction dans l’extension des idées radicales d'égalité et de démocratie reste encore largement occulté. S’appuyant sur le projet Radical Translations, cet article essaie de démontrer la vitalité des pratiques de traduction au cours de cette période. Il soutient que les traducteurs activistes et militants de la période révolutionnaire se sont tournés vers la traduction pour construire de nouvelles généalogies de ce qu'ils espéraient être un nouveau présent et un nouvel avenir. Ces généalogies, de nature transnationale, s'exprimaient sous la forme de métarécits par lesquels les traducteurs cherchaient à donner sens à une séquence d’événements révolutionnaires encore en cours. L’article examine l'importance de ces métarécits pour notre compréhension de la manière dont de nouvelles généalogies se sont forgées au cours d'un moment historique de grand bouleversement. Il met en lumière le rôle joué par les chronologies multiples et simultanées dans la circulation transnationale des concepts et des modes d'action révolutionnaires. Il conclut en montrant comment les études de traduction peuvent offrir à l'historien de nouvelles méthodes pour contextualiser la temporalité des récits de révolution nationaux et transnationaux. Un synopsis de cet article est disponible ici. La traducción tuvo una profunda influencia en la creación de un movimiento revolucionario paneuropeo y transatlántico a finales del siglo xviii. A pesar de esto, en gran medida el papel de la traducción en la extensión de las ideas radicales de igualdad y democracia permanece oculto. Tomando como base el Radical Translations Project, financiado por el AHRC, este artículo se propone rescatar la vitalidad de las prácticas de traducción durante el periodo revolucionario. En este periodo, los traductores activistas y militantes recurrieron a la traducción para construir nuevas genealogías —por naturaleza transnacionales— de lo que esperaban fuera un nuevo presente y futuro. A menudo se expresaban mediante elaboradas metanarrativas con las que los traductores trataban de darle sentido a una secuencia de acontecimientos revolucionarios aún en desarrollo. El artículo analiza la importancia de estas metanarrativas para comprender cómo se forjan nuevas genealogías en un momento histórico de gran convulsión y arroja luz sobre el papel que desempeñan las cronologías múltiples y simultáneas en la circulación transnacional de los conceptos y modos de acción revolucionarios. Para concluir, muestra que los estudios de traducción pueden ofrecer al historiador nuevos métodos para contextualizar la temporalidad de los relatos de la revolución, tanto nacionales como transnacionales. Aquí se puede acceder a una sinopsis de este artículo. La traduzione ha avuto una profonda influenza sulla creazione di un movimento rivoluzionario paneuropeo e transatlantico alla fine del XVIII secolo. Tuttavia, il ruolo della traduzione nell'estensione delle idee radicali di uguaglianza e democrazia rimane in gran parte nascosto. Questo articolo si basa sul progetto “Radical Translations” e cerca di dimostrare la vitalità delle pratiche di traduzione durante questo periodo. Sostiene che i traduttori attivisti e militanti del periodo rivoluzionario si rivolsero alla traduzione per costruire nuove genealogie di quello che speravano sarebbe stato un nuovo presente e un nuovo futuro. Queste genealogie, di natura transnazionale, si esprimevano sotto forma di metanarrazioni attraverso le quali i traduttori cercavano di dare un senso a una sequenza di eventi rivoluzionari ancora in corso. Questo articolo esamina l'importanza di queste metanarrazioni per la comprensione del modo in cui nuove genealogie vengono forgiate in un momento di grande sconvolgimento storico. Questo articolo evidenzia il ruolo svolto da cronologie multiple e simultanee nella circolazione transnazionale di concetti e modalità d'azione rivoluzionarie. Conclude mostrando come gli studi sulla traduzione possano offrire agli storici nuovi metodi per contestualizzare la temporalità delle narrazioni nazionali e transnazionali della rivoluzione. Clicca qui per un riassunto dell’articolo. Vertaalwerk had een grote invloed op het ontstaan van een pan-Europese en trans-Atlantische revolutionaire beweging aan het einde van de achttiende eeuw. Toch blijft de rol van vertalingen in het verspreiden van radicale ideeën over gelijkheid en democratie grotendeels onopgemerkt. Dit artikel brengt het dynamisch karakter van vertaalpraktijken uit deze periode aan het licht, en is gebaseerd op bevindingen van het door de AHRC gefinancierde Radical Translations Project. Het artikel toont aan dat activistische en militante vertalers uit de revolutionaire periode zich tot vertalingen wendden om nieuwe transnationale genealogieën te construeren voor het nieuwe heden en de nieuwe toekomst waarop zij hoopten. Deze genealogieën kwamen vaak tot uitdrukking in de vorm van uitvoerige metanarratieven waarmee vertalers betekenis probeerden te geven aan een reeks zich ontvouwende revolutionaire gebeurtenissen. Het artikel toont aan dat zulke metanarrieven belangrijke inzichten kunnen bieden inzake het ontstaan van niewe historische verbanden en vertellingen in periodes van aanzienlijke onrust en omwenteling. Het verheldert zo de rol die meervoudige, gelijklopende chronologieën spelen in de transnationale circulatie van revolutionaire concepten en praktijken, en toont ook aan hoe de vertaalwetenschap de geschiedkunde nieuwe methoden kan bieden voor het contextualiseren van de temporele aspecten van zowel nationale als transnationale revolutieverhalen. Een langere samenvatting van dit artikel vindt u hier. Oversettelse påvirket og bidro til å skape en europeisk og transatlantisk revolusjonær bevegelse på 1700-tallet. Allikevel er betydningen av oversettelse for spredningen av radikale idéer om likhet og demokrati ikke tilfredsstillende belyst. Denne artikkelen trekker på Radical Translations Project, finansiert av Arts and Humanities Research Counsil, for å gjenskape betydningen av oversettelsespraksiser i denne perioden. Artikkelen argumenterer for at aktivistiske og militante oversettere fra den revolusjonære æraen benyttet oversettelse for å konstruere nye genealogier om hva de håpet ville bidra til en ny nåtid og framtid. Disse genealogiene var transnasjonale. De var også ofte uttrykt som utfyllende metanarrativer der oversetterne prøvde å gi mening til pågående revolusjonære hendelser. Artikkelen drøfter betydningen av slike metanarrativer for forståelsen av hvordan nye genealogier ble skapt i en historisk periode med store omveltninger. Den viser betydningen av flere, simultane kronologier i den transnasjonale sirkulasjonen av revolusjonære konsepter og handlingsmåter. Artikkelen konkluderer med å vise hvordan oversettelsesstudier kan tilby historikeren nye metoder for å kontekstualisere temporaliteten til både nasjonale og transnasjonale revolusjonsnarrativer. Et sammendrag av artikkelen finnes her. 翻译对十八世纪末泛欧洲的及跨大西洋的革命运动的形成发挥了深远的影响。然而，在很大程度上，翻译在传播平等和民主的激进思想上的作用仍然被忽视。本文基于英国艺术与人文研究委员会（AHRC）资助的“激进的翻译”项目（Radical Translations Project），旨在重新发现这一时期翻译实践的活力。文章认为，法国大革命时期的活动家和激进的译者求助于翻译，以构建他们所希冀的崭新的现在和未来的新谱系。这些谱系本质上是跨国的。它们也经常以复杂的元叙事（metanarratives）的形式被呈现，译者试图通过这些元叙事来赋予一系列仍在发生的革命事件意义。本文讨论了这些元叙事对于我们理解在剧变的历史时刻新谱系如何被缔造的重要性。它阐明了多个同时发生的时序表在革命性概念及行动模式的跨国传播中所发挥的作用，最后，文章展示了翻译研究如何通过将国家和跨国革命叙事的时间性（temporality）置于语境之中，为历史学家提供新的方法。 本文的概要可以在这里查阅 ترجمه بر ایجاد یک جنبش انقلابی پان‌اروپایی و فراآتلانتیک در پایان قرن هجدهم تأثیر عمیقی گذاشت. با این حال، نقش ترجمه در گسترش ایده‌های رادیکال برابری و دموکراسی هم‌چنان تا حد زیادی از دید پنهان مانده است. با اتکا به پروژه ترجمه های رادیکال با بودجه AHRC برای بازیابی حیات فعالیت‌های ترجمه‌ای در این دوره، این مقاله استدلال می‌کند که مترجمان کنش‌گر و مبارز این دوران انقلابی به ترجمه روی آوردند تا تبار‌شناسی‌های تازه‌ای بسازند برای آن‌چه امیدوار بودند حال و آینده‌ای جدید باشد. این تبارشناسی‌ها ماهیت فراملی داشتند و نیز اغلب به شکل کلان‌روایت‌های مفصلی بیان می‌شدند که از طریق آنها مترجمان می‌کوشیدند به سلسله رویدادهای انقلابی در حال وقوع معنا ببخشند. این مقاله بحث می‌کند که این فراروایت ها برای درک ما از چگونگی شکل‌گیری تبار‌شناسی‌های جدید در لحظه تاریخی تحولات بزرگ چه اهمیتی دارند. نقش گاه‌شماری‌های متعدد و همزمان در گردش فراملی مفاهیم و شیوه‌های کنش انقلابی روشن می‌گردد و در پایان نشان می‌دهد چگونه مطالعات ترجمه می‌تواند به مورخ روش‌های جدیدی را برای زمینه‌سازی زمان‌مندی روایت‌های ملی و فراملی انقلاب ارائه دهد. خلاصه ای از این مقاله را می‌توانید در اینجا بیابید. jeu., 18 avril 2024 16:23:17 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=167 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=188 jeu., 18 avril 2024 16:30:34 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=188 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=189 jeu., 18 avril 2024 16:30:50 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=189 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=191 jeu., 18 avril 2024 16:31:09 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=191 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=193 jeu., 18 avril 2024 16:31:28 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=193 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=195 jeu., 18 avril 2024 16:31:39 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=195 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=197 jeu., 18 avril 2024 16:31:50 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=197 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=199 jeu., 18 avril 2024 16:32:19 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=199 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=201 In the summer of 1993, several poets and musicians, many of Alevi descent, were staying at the Madımak hotel in Sivas (Turkey) for a festival. One of the hotel guests was Aziz Nesin, a Turkish author who had controversially announced a translation of Salman Rushdie’s The Satanic Verses, a book widely condemned for its alleged blasphemy. On July 2, a large crowd marched on the hotel after Friday prayers and set it on fire. Thirty-seven people were killed, and many others wounded. This article discusses the case of Nesin and his connection to what is known as the Sivas massacre. Our study of this event seeks to examine the multilayered relationship between acts of intercultural mediation and outbursts of collective violence. We argue that this relationship can be clarified by drawing on the work of René Girard, whose writings on scapegoating and sacrificial violence survey the multifaceted interaction between human aggression and imitation. We introduce Girard’s work and consider the assumptions behind it in the light of previous work on translation, narrative and conflict. Against this theoretical background, our discussion of the Sivas massacre in relation to the Satanic Verses seeks to contribute to a better understanding of the role of agents of translation as potential catalysts as well as victims of collective violence. A synopsis of this article can be found here. À l'été 1993, à l’occasion d’un festival, plusieurs poètes et musiciens, beaucoup d'origine alévie, séjournaient à l'hôtel Madımak à Sivas (Turquie). Parmi eux, Aziz Nesin, un auteur turc, avait déclaré travailler sur une traduction controversée des Versets sataniques de Salman Rushdie, un livre condamné dans différents pays pour blasphème présumé. Le 2 juillet, après la prière du vendredi, des habitants de Sivas attaquèrent l'hôtel et y mirent le feu. Trente-sept personnes perdirent la vie et de nombreuses autres furent blessées. Cet article traite du cas de Nesin et de ses liens avec ce qui est appelé le massacre de Sivas. Notre étude de l’événement en question examine le rapport complexe entre les actes de médiation interculturelle et les accès de violence collective. Nous avançons que ce rapport peut être compris à la lumière des travaux de René Girard sur le mécanisme de bouc émissaire et la violence sacrificielle, qui interrogent l’interaction complexe entre agression et imitation. Nous présentons ses travaux et considérons ses suppositions sous-jacentes à la lumière de travaux antérieurs sur la traduction, les récits et les conflits. Dans ce cadre théorique, notre discussion sur le massacre de Sivas en rapport aux Versets sataniques vise à contribuer à une meilleure compréhension du rôle des agents de la traduction en tant que catalyseurs mais aussi en tant que victimes potentielles de la violence collective. Un synopsis de cet article est disponible ici. Durante el verano de 1993, poetas y músicos, varios de los cuales eran de descendencia Aleví, se hospedaron en el hotel Madımak en Sivas (Turquía) para asistir a una conferencia. Uno de los invitados era Aziz Nesin, autor turco quien, de forma controversial, había anunciado una traducción de la novela Los Versos Satánicos de Salman Rushdie, libro condenado por su supuesta blasfemia. El 2 de Julio, una multitud de personas marcharon en el hotel después de los rezos del viernes y lo incendiaron. Treinta y siete personas murieron y muchas otras resultaron heridas. Este artículo discute el caso de Nesin y su conexión a lo que se conoce como la masacre de Sivas. Nuestro estudio de este evento busca examinar en múltiples niveles la relación entre actos de mediación intercultural y estallidos de violencia colectiva. Nuestro argumento es que esta relación puede ser aclarada tomando como base la obra de René Girard, cuyos escritos sobre el chivo expiatorio y la violencia del sacrificio exploran las múltiples capas de interacción entre la agresión humana y la imitación. Introducimos la obra de Girard y consideramos los supuestos que le subyacen basados en investigaciones previas sobre traducción, narrativa y conflicto. Con este marco teórico, nuestra discusión sobre la masacre de Sivas en relación a Los Versos Satánicos contribuye a un mejor entendimiento del papel de los agentes de traducción como catalizadores potenciales, así como víctimas de la violencia colectiva. Aquí se puede acceder a una sinopsis de este artículo. In de zomer van 1993 vond een cultuurfestival plaats in de Turkse stad Sivas. Verschillende gasten, voornamelijk schrijvers en muzikanten, en vaak van Alevitische afkomst, verbleven in het hotel Madımak. Een van de hotelgasten was Aziz Nesin, een Turks auteur die een geruchtmakende vertaling had aangekondigd van Salman Rushdie’s De duivelsverzen, een boek dat wereldwijd door velen werd veroordeeld vanwege vermeende godslastering. Op 2 juli, na het vrijdaggebed, stak een grote menigte het hotel in brand. Zevenendertig mensen kwamen om het leven en vele anderen raakten gewond. In dit artikel bespreken we het tumult rond Nesin in verband met het Bloedbad van Sivas, en onderzoeken we zo de veelzijdige relatie tussen intercultureel contact en collectief geweld. We stellen dat deze relatie kan worden verduidelijkt door te putten uit het oeuvre van René Girard, wiens werk omtrent zondebokvorming en offergeweld peilt naar de gelaagde interactie tussen menselijke agressie en imitatie. We introduceren het werk van Girard uitgebreid en bespreken het in verband met eerder werk over vertaling, verhaling, en conflict. Binnen dit theoretisch kader beogen we met onze bespreking van het Bloedbad van Sivas in relatie tot De duivelsverzen bij te dragen aan een beter begrip van de positie van vertaalactoren als potentiële aanjagers zowel als slachtoffers van collectief geweld. Een langere samenvatting van dit artikel vindt u hier. Sommeren 1993 var flere poeter og musikere, mange av dem alevitter, på Madımak-hotellet i Sivas (Tyrkia) under en konferanse. En av hotellgjestene var den tyrkiske forfatteren Aziz Nesin, som hadde annonsert at han skulle oversette Salman Rushdies kontroversielle bok The Satanic Verses, som hadde blitt bredt fordømt for påstått blasfemi. Den 2. juli, etter fredagsbønnen, marsjerte innbyggerne i Sivas mot hotellet og satte fyr på det. Trettisju mennesker ble drept og mange såret. Denne artikkelen diskuterer Nesin saken og Nesins tilknytning til det som ble kjent som massakren i Sivas. I denne studien av studie av hendelsen vil vi å undersøke de mangfoldige forbindelsene mellom interkulturell formidling og utbrudd av kollektiv vold. Vi hevder at dette forholdet kan klargjøres ved å bruke René Girards arbeid om syndebukker og offervold, og særlig hvordan Girard tematiserer den mangefasetterte sammenhengen mellom menneskelig aggresjon og imitasjon. Vi introduserer Girards verk og vurderer antagelsene som ligger til grunn for det i lys av tidligere arbeid om oversettelse, narrativ og konflikt. Mot denne teoretiske bakgrunnen, diskuterer vi massakren i Siva i relasjon til The Satanic Verses og forsøker å bidra til en bedre forståelse av oversetteren rolle både som potensielle katalysatorer og offer for kollektiv vold. Et sammendrag av artikkelen finnes her. 1993 yılının yaz aylarında çoğu Alevi kökenli olan çok sayıda şair ve müzisyen, bir festival sebebiyle Türkiye'nin Sivas ilinde bulunan Madımak Oteli'nde kalmaktaydı. Otelde kalan misafirlerden birisi de Salman Rüşdi'nin Şeytan Ayetleri isimli kitabının Türkçe'ye çevrileceğini duyuran Türk yazar Aziz Nesin'di. Şeytan Ayetleri kitabı, dini değerlere dil uzattığı iddiaları ile ağır eleştirilere maruz kalmıştı. 2 Temmuz günü, Cuma namazından sonra kalabalık bir insan grubu otele doğru yürüdü ve oteli ateşe verdi. Yangında otuz yedi kişi öldü ve pek çok kişi yaralandı. Bu makale Nesin'i ve onun Sivas Katliamı ile olan ilişkisini ele almaktadır. Bu olay üzerine hazırladığımız çalışma, kültürlerarası arabuluculuk ile kolektif şiddet taşkınlıkları arasındaki çok katmanlı ilişkiyi incelemekte ve bu ilişkinin René Girard'ın çalışmaları üzerinden açıklanabileceğini savunmaktadır. Girard, söz konusu eserlerinde günah keçisi ve kurban şiddeti üzerinden insanlarda saldırganlık ile taklit arasındaki çok yönlü etkileşimi incelemiştir. Makale ayrıca Girard'ın çalışmalarını ve bu çalışmaların arkasındaki varsayımları daha önce çeviri, anlatı ve çatışma üzerine yapılmış olan çalışmaların ışığında tanıtmaktadır. Sivas Katliamı'nı Şeytan Ayetleri ile ilişkilendiren çalışmamız, bu kuramsal çerçeveye dayanarak çeviri aktörlerinin potansiyel katalizörler ve kolektif şiddet mağdurları olarak rollerini daha iyi anlama yönünde katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Makalenin özetine buradan erişebilirsiniz. 1993 年夏天，几位诗人和音乐家，其中许多是阿莱维派，在锡瓦斯（土耳其）的Madımak酒店举行庆祝活动。酒店客人之一是土耳其作家阿齐兹・聂辛 （Aziz Nesin），他曾因宣布翻译萨尔曼・拉什迪 （Salman Rushdie）的《撒旦诗篇》而引起争议，该书因涉嫌亵渎伊斯兰教而受到广泛谴责。7月 2日，周五礼拜之后，一大群人游行到酒店并在酒店纵火。该事件导致三十七人死亡，多人受伤。本文讨论了聂辛事件以及他与被人熟知的锡瓦斯大屠杀之间的联系。我们对此事件的研究旨在探讨跨文化调解行为与集体暴力爆发之间的多层关系。我们认为，这种关系可以通过勒内・吉拉尔（René Girard）的著作来阐明，他关于替罪羊和献祭的暴力的作品研究了人类攻击性与模仿之间的多方面的相互作用。我们介绍了吉拉德的研究著作，并根据其之前关于翻译、叙事和冲突的作品探讨其背后的假设。在此理论背景下，我们对与《撒旦诗篇》相关的锡瓦斯大屠杀的讨论旨在有助于更好地理解译者在集体暴力中扮演的潜在催化剂和受害者的角色。 本文的概要可以在这里查阅。 در تابستان ۱۹۹۳، چند شاعر و نوازنده، که بسیاری علوی‌تبار بودند، به مناسبت یک جشنواره در هتل مدیمک در سیواس (ترکیه) اقامت داشتند. یکی از مهمانان هتل، عزیز نسین، نویسنده ترک بود که خبر جنجالی ترجمه آیات شیطانی سلمان رشدی را داده بود، کتابی که به طور گسترده به اتهام کفر‌گویی محکوم شده است. در ۲ ژوئیه، جمعیت زیادی پس از نماز جمعه به هتل رفتند و آن را به آتش کشیدند. سی و هفت نفر کشته و بسیاری دیگر زخمی شدند. این مقاله در مورد نسین و ارتباط او با آنچه به قتل عام سیواس معروف است بحث می‌کند. با مطالعه این رویداد می‌خواهیم رابطه چند لایه بین کنش‌های میانجی‌گری بین‌فرهنگی و بروز خشونت جمعی را بررسی کنیم. استدلال می‌کنیم که این رابطه را می‌توان با استفاده از کار رنه ژیرار روشن کرد که، در نوشته‌هایش در مورد قربانی‌سازی و خشونت قربانی‌ساز، تعامل چندوجهی میان ستیزه‌جویی و تقلید‌گری انسانی را بررسی می‌کند. کار ژیرار را معرفی می کنیم و مفروضات پشت آن را در پرتو کارهای پیشین در زمینه ترجمه، روایت و تعارض بررسی می کنیم. در برابر این پس زمینه نظری، بحث ما در مورد رابطه کشتار سیواس با آیات شیطانی می‌‌خواهد به درک بهتر نقش عاملان ترجمه به عنوان کاتالیزورهای بالقوه و نیز قربانیان خشونت جمعی کمک کند. .خلاصه ای از این مقاله را می‌توانید در اینجا بیابید jeu., 18 avril 2024 16:49:30 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=201 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=223 jeu., 18 avril 2024 17:00:02 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=223 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=224 jeu., 18 avril 2024 17:00:22 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=224 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=226 jeu., 18 avril 2024 17:02:06 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=226 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=228 jeu., 18 avril 2024 17:02:35 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=228 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=229 jeu., 18 avril 2024 17:05:33 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=229 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=231 jeu., 18 avril 2024 17:05:54 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=231 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=397 lun., 03 juin 2024 10:26:23 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=397 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=232 Narrative theorists broadly agree that stories are important to both being and knowing. There is less agreement, however, as to exactly how deep narrative goes. The strongest narrativists—such as David Carr and Alisdair MacIntyre—argue that story is so fundamental that human existence itself has an intrinsic narrative structure. The strongest anti-narrativists—such as Galen Strawson and Peter Lamarque—suggest that narrative is merely one way of knowing among others and enjoys no privileged ontological or epistemological status. A closely related question concerns how seemingly diverse forms of narration such as fiction, history, the small stories of daily interaction and storied (or story-like) modes of cognition relate to one another. The crux of the issue, I suggest, lies in the relationship between narrative and the human experience of time. The central argument, drawing on the existential hermeneutics of Martin Heidegger and Paul Ricœur, is that narrative and the human experience of time are non-identical but intimately connected through a continuous process of existential translation. It proceeds in four stages: (1) we should distinguish between explicit, thematic storytelling and the everyday, non-thematic experience of time; (2) narration is a type of translation which thematizes and allows some interpretive possibilities to be recognized while masking others; (3) this type of translation produces narratives which are, to some extent, object-like; (4) this allows the operation of distanciation, opening the possibility of new understanding through ‘second-order disclosure’. I suggest that this existential approach can usefully inform and expand our understanding of both narrative and translation. A synopsis of this article can be found here. S’il y a consensus en théorie du récit quant à l'importance des histoires dans nos vies et pour le savoir, l’étendue de leur influence fait débat. Les tenants d’une thèse forte, tels que David Carr et Alisdair MacIntyre, soutiennent que les récits sont si essentiels que l'existence humaine elle-même aurait une structure narrative intrinsèque. A l’inverse, les sceptiques comme Galen Strawson et Peter Lamarque, suggèrent que le récit n'est qu'une manière parmi d'autres d’accéder à la connaissance et ne jouit d'aucun statut ontologique ou épistémologique privilégié. Connexe à ces débats, s’ouvre la question du lien entre différents types de récits tels que la fiction, les études historiques, les interactions quotidiennes et les modes de cognition narratifs. Je suggère que le cœur du problème réside dans la relation entre le récit et l'expérience humaine du temps. A partir de l'herméneutique existentielle de Martin Heidegger et de Paul Ricoeur, on peut soutenir que le récit et l'expérience humaine du temps sont distincts mais intimement liés par un processus continu de traduction existentielle. Ce dernier comprend quatre étapes : (1) faire la différence entre ce qui relève explicitement du récit thématisé, et notre expérience quotidienne et non thématisée du temps ; (2) voir dans le récit une forme de traduction qui ouvre la voie à certaines interprétations tout en masquant d'autres ; (3) reconnaître que ces traductions produisent des récits qui sont, dans une certaine mesure, semblables à des objets ; (4) identifier le processus de distanciation qui en découle, et qui jette une nouvelle lumière sur nos expériences par le biais d'un "dévoilement de second ordre". Je suggère que cette approche existentielle peut utilement éclairer et élargir notre compréhension à la fois du récit et de la traduction. Un synopsis de cet article est disponible ici. على أن الانطباع العام يشير إلى الاتفاق حول أهمية السردية في المعرفة والوجود، إلا أن الدور الذي تلعبه السردية لايزال محطًا للنقاش بين الباحثين في مجال السردية. ويطرح أهم الباحثين في هذا المجال مثل ديفد كار وأليسدير ماكإنتاير أن القصص محورية في الوجود البشري بطريقة تنص على أن السردية هي حقيقة وخاصية توجد في الهيكل التشكيلي للوجود البشري. ويزعم المعارضون لهذه النظرية من باحثين مثل غالين ستراوسون وبيتر لامارك أن السردية هي واحدة من عدد من الطرق التي يمكن الاعتداد بها للوصول إلى المعرفة، وأنها لا تنطوي على أية خصائص انطولوجية أو حتى ابستمولوجية (معرفية). ومن هذا المنطلق فإن أحد الأسئلة المهمة يرتبط بالصور المتنوعة للسرديات والتي تتمثل في الأدب الخيالي، والتاريخ، والقصص التي تتشكل نتيجة لتعاملاتنا اليومية، ووصولا إلى الصور المشابهة للقصص المتمثلة في العمليات الفكرية المترابطة عبر السرد. ولذا - بناء على كل ما سبق - أقترح أن أساس المسألة يقبع في العلاقة بين السردية وبين الزمان عبر التجربة البشرية جمعاء. محور النقاش في هذا المقال ينص على أن أوجه التشابه بين السردية والزمانية كثيرة، ولكن أهميتها تكمن في ترابطها الوثيق عبر عملية مستمرة من الترجمة الوجودية، وهذا استنادًا إلى المباحث التأويلية (الهرمنوطيقية) لمارتن هايدجر وبول ريكور. ويتم ذلك عبر أربع مراحل: (1) علينا التفريق بين سرد القصص "المواضيعي" من "غير المواضيعي" على اعتبار أن طريقة فهم الأول تكون عبر عملية واعية واضحة وأن طريقة فهم ذلك الأخير تندرج تحت مظلة التفكير غير المتأمل والذي نقوم به في أنشطتنا الحياتية اليومية. (2) السردية هي نوع من أنواع الترجمة مما يعني أن بعض الاحتمالات تندرج لا محالة تحت مواضيع وتأويلات محددة بينما تخفى ملامح الاحتمالات الأخرى. (3) هذا النوع من الترجمة التي تحدث في جميع السرديات هي بشكل أو بآخر عملية تجسيم للعناصر. (4) ونجد عبر هذه التجارب طريقة عمل ما يُعرف بمصطلح الإبعاد والذي بدوره يفتح المجال لاستحداث نوع جديد من الفهم من خلال ما يعرف بمفهوم "الاسقاط الثانوي". وأن هذه الزاوية الوجودية في نظرتنا للترجمة وللسردية قد تكون ذات فائدة في محاولتنا لفهم لهذين المبحثين. بإمكانكم الاطلاع على ملخص المقالات عبر هذا الرابط Los teóricos de la narración suelen coincidir en que las historias son importantes tanto para ser como para saber. No obstante, no hay tanto consenso sobre el alcance exacto de la narración. Los mayores narrativistas como David Carr y Alisdair McIntyre, afirman que la historia es tan fundamental que la misma existencia del ser humano posee una estructura intrinsecamente narrativa. Los más firmes antinarrativistas, como Galen Strawson y Peter Lamarque, sugieren que la narración es una mera forma de conocimiento entre otras y no disfruta de ningún estatus ontológico o epistemológico privilegiado. Una cuestión que guarda estrecha relación con la anterior es cómo se relacionan entre sí formas aparentemente diversas de narración, como la ficción, la historia, los pequeños relatos de la interacción cotidiana y los modos de cognición narrados (o similares a los relatos). El punto clave, según sugiero, se encuentra en la relación entre la narración y la experiencia humana del tiempo. El argumento principal, de acuerdo a la hermeneutica existencial de Martin Heidegger y Paul Ricœur, se centra en que la narración y la experiencia humana del tiempo no son idénticas y, sin embargo, están ínitimamente conectadas a través de un proceso continuo de traducción existencial. Se desarrolla en cuatro partes: (1) deberíamos diferenciar la narración explícita y temática de la experiencia temporal convencional y no temática; (2) la narración es un tipo de traducción que tematiza y permite reconocer algunas posibilidades interpretativas al tiempo que enmascara otras; (3) este tipo de traducción produce narraciones que son, hasta cierto punto, objetivantes; (4) esto permite la operación de distanciamiento, pues ofrece la posibilidad de una nueva comprensión a través de la “revelación de segundo orden”. Sugiero que este enfoque existencial puede informar y ampliar de forma útil nuestra comprensión tanto de la narrativa como de la traducción. Aquí se puede acceder a una sinopsis de este artículo. C’è un consenso pressoché unanime nell’asserire che la narrativa è importante per l'esistenza e la conoscenza. Più controversa è invece la questione di quanto radicata sia nell’esistenza umana. Secondo le posizioni più narrativiste—come quelle sostenute da David Carr e Alisdair MacIntyre—essa sarebbe così fondamentale che l’esistenza umana stessa avrebbe una struttura narrativa intrinseca. Secondo posizioni anti-narrativiste—come quelle sostenute da Galen Strawson e Peter Lamarque—essa sarebbe semplicemente uno dei tanti modi della conoscenza e dell’esistenza e quindi non godrebbe di alcun primato ontologico o epistemologico. Una questione strettamente collegata riguarda l’interrelazione tra modi narrativi apparentemente molto diversi tra loro, come la storia, le fiction, le narrazioni di tutti i giorni e altri modi cognitivi aventi forma narrativa. A mio avviso, il nodo centrale della questione consiste nella relazione tra la narrativa e l’esperienza umana del tempo. In particolare, prendendo come riferimento l’ermeneutica esistenziale di Martin Heidegger e Paul Ricœur, la narrativa e l’esperienza umana del tempo, pur non essendo la stessa cosa, sono strettamente collegate tra loro da un processo continuo di traduzione esistenziale, che si suddivide in quattro fasi: (1) distinzione tra narrazione tematica esplicita ed esperienza quotidiana e non tematica del tempo; (2) narrazione come tipo traduttivo che tematizza e fa emergere possibili interpretazioni dei fatti narrati e ne dissimula altre; (3) produzione di narrazioni oggettificate; (4) operazione di distanziazione, che apre a nuove forme di comprensione, tramite operazioni di ordine superiore. A mio avviso, questo approccio esistenziale permette di comprendere appieno e di espandere la nostra comprensione sia della narrativa, sia della traduzione. Clicca qui per un riassunto dell’articolo. Det hersker bred enighet blant narrative teoretikere om viktigheten av fortellinger for vår eksistens så vel som for vår viten. Enigheten er imidlertid ikke like omfattende når det kommer til spørsmålet om hvor dypt fortellinger går. De sterkeste narrativistene­–som David Carr og Alisdair MacIntyre–argumenterer for at fortellingen er så grunnleggende at den menneskelige eksistensen som sådan har en iboende narrativ struktur. De sterkeste anti-narrativistene–som Galen Strawson og Peter Lamarque–hevder at fortellingen kun er én vei til viten blant mange, uten å kunne gjøre krav på noen privilegert ontologisk eller epistemologisk status. Et nært forbundet spørsmål dreier seg om hvordan ulike former for fortellinger som fiksjon, historie, de små historiene i dagligtalens interaksjoner og ulike kognitive modaliteter med en fortellende struktur er forbundet med hverandre. Jeg vil foreslå at det springende punktet ligger i forholdet mellom fortellingen og den menneskelige erfaringen av tiden. Hovedargumentet, som trekker på Martin Heidegger og Paul Ricœurs eksistensielle hermeneutikk, går ut på at fortellingen og den menneskelige erfaringen av tiden er ikke-identiske, men nært forbundet gjennom en pågående eksistensiell oversettelsesprosess. Argumentet kan deles inn i fire etapper: (1) vi bør skille mellom eksplisitte, tematiske fortellinger og den hverdagslige, ikke-tematiske erfaringen av tiden; (2) fortellinger utgjør en form for oversettelse som tematiserer og åpner visse fortolkningsmuligheter samtidig som andre tildekkes; (3) en slik form for oversettelse frembringer fortellinger som, i en viss forstand, er tingliggjorte; (4) dette muliggjør en distanserende operasjon som åpner muligheter for ny forståelse gjennom en ‘andre-ordens avdekking’. Jeg vil foreslå at denne eksistensielle innfallsvinkelen kan informere og utvide forståelsen av både fortellinger og oversettelse. Et sammendrag av artikkelen finnes her. 叙事理论学家普遍认同故事对存在与知识都至关重要。然而，他们对于叙事的深度却缺乏共识。以大卫·卡尔（David Carr）和阿拉斯代尔·麦金太尔(Alisdair MacIntyre)为代表的最为坚定的叙事主义者主张叙事是人类存在的基础，换言之，人类存在本身就具有内在的叙事结构。而盖伦·斯特劳森（Galen Strawson）和彼得·拉马克（Peter Lamarque）等强烈反对叙事主义的学者则认为叙事只是众多认知方式中的一种，并不享有任何特殊的本体论或认识论地位。与该争论密切相关的问题是：小说、历史、日常交流中的小故事以及故事（或近似故事）的认知模式等诸多叙事类别看似多样，他们之间是如何相互关联的？笔者认为，该问题的核心在于叙事与人类时间体验之间的关系。本文核心论点借鉴马丁·海德格尔（Martin Heidegger）和保罗·利科（Paul Ricoeur）的存在主义阐释学，认为叙事与人类的时间体验是非同一的，但通过一个连续的、存在主义的翻译过程紧密相连。本文的论述分四个阶段：（1）我们应该区分明确的、主题性的叙事与日常的、非主题性的时间体验；（2）叙事是一种翻译，它使某些解释可能性得到认可，同时掩盖其他可能性；（3）这种翻译产生的叙事在某种程度上具有客体性质；（4）这使得“疏远（distanciation）”的操作成为可能，进而通过“二阶揭示（second-order disclosure）”打开新理解的可能性。这种存在主义方法可以有效地丰富和扩展我们对叙事和翻译的理解。 本文的概要可以在这里查阅。 نظریه‌پردازان روایت توافق کلی دارند که قصه‌ها هم اهمیت وجودی و هم اهمیت معرفتی دارند. با این حال، درباره این‌که روایت‌ها دقیقاً چه عمقی دارند، توافق کمتری وجود دارد. قوی ترین روایت پردازان - مانند دیوید کار و آلسدر مک اینتایر - استدلال می کنند که قصه آن‌قدر بنیادین است که وجود انسان خود دارای یک ساختار روایی ذاتی است. قوی‌ترین ضد روایت‌گرایان - مانند گلن استراسون و پیتر لامارک - می‌گویند که روایت صرفاً یکی از راه‌های شناخت در میان دیگر راه‌ها است و از هیچ شأن هستی‌شناختی یا معرفت‌شناختی ممتازی برخوردار نیست. یک پرسش بسیار مرتبط این است که اشکال به‌ظاهر متنوع روایت مانند داستان، تاریخ، نقل‌های کوچک تعاملات روزمره و انواع داستانی‌شده (یا داستان‌گونه) شناخت‌ با یکدیگر چگونه ارتباط دارند. اصل موضوع، به پیش‌نهاد من، در رابطه بین روایت و تجربه انسان از زمان نهفته است. استدلال اصلی، با تکیه بر هرمنوتیک وجودی مارتین هایدگر و پل ریکور، این است که روایت و تجربه انسان از زمان نا‌همسان اما از طریق یک فرآیند پیوسته ترجمه وجودی به هم مرتبط هستند. این استدلال شامل چهار مرحله است: (۱) باید بین قصه‌گویی صریح مضمونی و تجربه روزمره غیرمضمونی زمان تمایز قائل شویم. (۲) روایت نوعی ترجمه است که برخی امکانات تفسیری را به صورت مضمون ارائه کرده امکان بازشناسی می‌دهد و برخی دیگر را پنهان ‌می‌کند. (۳) این نوع ترجمه روایاتی را تولید می کند که تا حدی ابژه‌گون هستند. (۴) این امکان عملیات فاصله گذاری را فراهم می کند و از طریق «افشای ثانویه» درک تازه‌ای را ممکن‌ می‌سازد. پیشنهاد من این است که این رویکرد وجودی می‌تواند درک ما را هم از روایت و هم از ترجمه شکل و گسترشی سودمند بخشد. خلاصه ای از این مقاله را می‌توانید در اینجا بیابید. jeu., 18 avril 2024 17:12:09 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=232 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=250 jeu., 18 avril 2024 17:19:58 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=250 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=251 jeu., 18 avril 2024 17:20:33 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=251 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=252 jeu., 18 avril 2024 17:20:53 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=252 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=254 jeu., 18 avril 2024 17:21:16 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=254 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=256 jeu., 18 avril 2024 17:21:29 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=256 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=258 jeu., 18 avril 2024 17:21:40 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=258 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=260 mer., 24 avril 2024 10:58:21 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=260 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=264 Le numéro inaugural de la revue Encounters in translation est le premier volet d’un double dossier thématique consacré aux épistémologies traductionnelles et narratives. Les auteur.es de ces deux dossiers ont été invité.es à réfléchir sur l'utilisation croissante de la traduction et du récit dans plusieurs domaines scientifiques en tant que tropes et prismes à travers lesquels les chercheur.es de diverses disciplines réfléchissent à leur objet d'étude respectif et aux interrelations entre les différents types de connaissances. Nous tentons de situer les contributions à ces deux questions dans le contexte plus large de l'étude interdisciplinaire des récits et de la traduction. Les débats à propos de ces deux concepts clés sont complétés par un bref compte-rendu sur l'utilisation de la traduction dans deux domaines : les études des sciences et des techniques (axées sur la théorie de l’acteur-réseau) et la médecine (axée sur le concept de Knowledge Translation ou de l’application des connaissances). lun., 29 avril 2024 08:37:44 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=264 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=379 ven., 31 mai 2024 11:42:55 +0200 https://publications-prairial.fr/encounters-in-translation/index.php?id=379